Walery Eljasz-Radzikowski (1841-1905), malarz i grafik. Studia malarskie odbył w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie a następnie w latach 1862-1865 w Monachium, gdzie w czasie powstania styczniowego pełnił także funkcję przedstawiciela Rządu Narodowego. Podróżował po Europie, zwiedzając Belgię, Francję, Niemcy, Szwajcarię i Włochy. Następnie osiadł w rodzinnym Krakowie, gdzie był nauczycielem rysunku i malarstwa. Malował obrazy olejne jak i akwarele. Interesował się żywo zabytkami Krakowa co zaowocowało namalowaniem cyklu Widoków Krakowa. Tworzył także dzieła o tematyce historycznej np. Bitwa pod Racławicami (1862), Żółkiewski pod Cecorą (1871) czy Wjazd Jana III do ocalonego Wiednia (1883). Jako miłośnik Tatr i działacz Towarzystwa Tatrzańskiego malował pejzaże m.in. Zagroda w Tatrach (1870), Koleba ks. Stolarczyka (1876). Opracował też wzorowy Ilustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic (1870), do którego wykonał także ilustracje. Eljasz-Radzikowski był również autorem cennej pracy Ubiory w Polsce i u sąsiadów (tomy 1-4, 1879-1906) oraz przewodnika po Krakowie (1902). Jest autorem malowideł ściennych w kościele w Chochołowie, ponadto namalował sporo obrazów sztalugowych do kościołów w Skawinie, Libiążu Wielkim, Reformatów w Kętach oraz na obszarze diecezji tarnowskiej do kościołów w Dobrkowie koło Pilzna, Muszynie, Mikluszowicach, św. Ducha w Nowym Sączu i Ujanowicach.

Tekst umieszczony 26.01.2004, aktualizowany 09.04.2007

LITERATURA

Chrzanowski T., Kornecki M., Sztuka Ziemi Krakowskiej, Kraków 1982