eljasz radzikowskiWalery Eljasz-Radzikowski, polski malarz i popularyzator Tatr i Zakopanego, urodził się 13 września 1840 r. w Krakowie, zmarł 23 marca 1905 r. tamże. Eljasz-Radzkowski naukę rozpoczął od Szkoły Wydziałowej św. Barbary i kontynuował ją w Gimnazjum św. Anny. W 1856 r. ukończył Wyższą Szkołę Realną. W tym samym roku rozpoczął Studia malarskie w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza. Naukę kontynuował w latach 1863-1865 w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie w czasie powstania styczniowego pełnił także funkcję przedstawiciela Rządu Narodowego. Podróżował po Europie, zwiedzając Belgię, Francję, Niemcy, Szwajcarię i Włochy. W 1865 r. osiadł w rodzinnym Krakowie, gdzie w latach 1872-91 nauczał rysunku i malarstwa w Gimnazjum św. Anny. Malował obrazy olejne jak i akwarele. Interesował się żywo zabytkami Krakowa co zaowocowało namalowaniem cyklu Widoków Krakowa. Tworzył także dzieła o tematyce historycznej np. Bitwa pod Racławicami (1862), Żółkiewski pod Cecorą (1871) czy Wjazd Jana III do ocalonego Wiednia (1883). Jako miłośnik Tatr i działacz Towarzystwa Tatrzańskiego malował pejzaże m.in. Zagroda w Tatrach (1870), Koleba ks. Stolarczyka (1876). Opracował też Ilustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic (1870), do którego wykonał także ilustracje. Eljasz - Radzikowski był również autorem cennej pracy Ubiory w Polsce i u sąsiadów (tomy 1-4, 1879-1906) oraz przewodnika po Krakowie (1902). Jest autorem malowideł ściennych w kościele w Chochołowie, ponadto namalował sporo obrazów sztalugowych do kościołów w Skawinie, Libiążu Wielkim, Reformatów w Kętach oraz na obszarze diecezji tarnowskiej do kościołów w Dobrkowie koło Pilzna, Muszynie, Mikluszowicachśw. Ducha w Nowym Sączu i Ujanowicach.

Tekst umieszczony 26.01.2004, ostatnio aktualizowany 03.01.2019

LITERATURA

Chrzanowski T., Kornecki M., Sztuka Ziemi Krakowskiej, Kraków 1982