Stanisław Gałęzowski, urodzony w 1901, zmarły 05.1945 w Sandbostel. Polski architekt, absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej w 1935 r. Pracował jako asystent w Katedrze Rysunku Odręcznego Architektury Politechniki Warszawskiej. W latach 1939-44 wykładał na Państwowej Szkole Budowlanej i Żeńskiej Szkole Architektury im. Stanisława Noakowskiego w Warszawie. Kilka pierwszych realizacji wykonał wspólnie z Władysławem Pieńkowskim. Z powodzeniem uczestniczył w kilku konkursach architektonicznych, m.in. na budynek Banku Gospodarstwa Krajowego w Wilnie (I nagroda). Dobrze zapowiadającą się karierę architekta zatrzymał wybuch II wojny światowej. Stanisława Gałęzowski uczestniczył w kampanii wrześniowej w 1939 r. jako podporucznik rezerwy. Podczas okupacji niemieckiej był żołnierzem Armii Krajowej, ps. Chocimski. Walczył w powstaniu warszawskim w 1. kompanii saperów batalionu "Iwo". Po powstaniu trafił do niewoli niemieckiej, był więźniem obozu jenieckiego w Sandbostel, gdzie zmarł.

Budynki projektowane przez Stanisława Gałęzowskiego:

- Wilno, gmach Banku Gospodarstwa Krajowego (1937-38), wspólnie z J. Pańkowskim
- Warszawa, dom mieszkalny Banku Gospodarstwa Krajowego, al. Na Skarpie (1937), wspólnie z J. Pańkowskim
Szczepanowice, kościół Niepokalanego Serca NMP (1938-1948), wspólnie z W. Pieńkowskim
- Radom, kościół św. Teresy od Dzieciątka Jezus (1939-1965), wspólnie z W. Pieńkowskim
Tarnów-Mościce, kościół MB Królowej Polski (1948-1956), wspólnie z W. Pieńkowskim

LITERATURA

Pszczółkowski M., Kresy nowoczesne. Architektura na ziemiach wschodnich II RP, Łódź 2016
Strona internetowa: http://www.inmemoriam.architektsarp.pl/pokaz/stanislaw_galezowski,15929