Biadoliny Radłowskie, miejscowość w powiecie brzeskim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Parafię w Biadolinach erygował w 1938 r. biskup tarnowski Franciszek Lisowski. Od 1937 r. istniał tutaj prowizoryczny murowany kościół, rozebrany w 1967 r. Obecny kościół zbudowany został w latach 1964-66 według projektu architekta Władysława Pieńkowskiego. Konsekracji kościoła dokonał w 1967 r. biskup tarnowski Jerzy Ablewicz.

ARCHITEKTURA. Kościół jest jednym z najlepszych przykładów powojennego modernizmu w diecezji tarnowskiej. Zbudowany z kamienia i żelbetu. Złożony z prostokątnej nawy głównej, zakończonej półkolistą apsydą prezbiterialną. Do nawy od północy przylega krótsza i niższa nawa boczna zaś do fasady, także od północy dostawiona jest wieża. Od wschodu i południa znajdują się przedsionki. Kościół od północy połączony jest z kaplicą przewiązką mieszczącą zakrystię. Elewacje zewnętrzne kościoła są częściowo otynkowane, częściowo oblicowane kamieniem. Ściana boczna nawy oświetlona jest oknem biegnącym na całej długości a przy prezbiterium na całej wysokości. Apsyda prezbiterialna znacznie wyższa od korpusu, oblicowana kamieniem z niewielką arkadą na zawieszenie sygnaturki. Dachy nad kościołem o spłaszczonej powierzchni. Wieża czworoboczna, w górnej kondygnacji ażurowa i zwieńczona krzyżem. Wewnątrz nawa nakryta stropem żelbetowym, kasetonowym o urozmaiconym układzie. Analogiczne sklepienie posiada kaplica. Nawa boczna oddzielona jest od nawy głównej kolistymi w rzucie filarami i nakryta stropem płaskim.
WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA zaprojektowali wspólnie Władysław Pieńkowski i Hanna Szczypińska. Witraże w nawie głównej zaprojektowała H. Szczypińska a wykonane zostały w 1969 r. w krakowskiej firmie Mieczysława Paczki. Projekt witraży w nawie bocznej wykonał Maciej Kauczyński. Polichromia na południowej ścianie nawy ze stacjami Drogi Krzyżowej malowana w 1969 r. przez H. Szczypińską. Ołtarz główny kamienny, wolnostojący zaprojektowany przez W. Pieńkowskiego. Nad nim na ścianie rzeźba Najświętszego Serca Pana Jezusa, wykonana w 1980 r. przez Jerzego Bandurę z Krakowa. Ołtarz w nawie bocznej projektowany przez H. Szczypińską z obrazem MB Nieustającej Pomocy a wokół niego kompozycje malarskie ze scenami maryjnymi.  Chrzcielnica kamienna z ażurowa metaloplastyczną pokrywą, projektu W. Pieńkowskiego. Ambona na cokole betonowo-lastrikowym z ażurową metaloplastyczną balustradą z symbolami ewangelistów, również projektowana przez W. Pieńkowskiego. Ołtarz w kaplicy prowizoryczny z rzeźbami śś. Piotra i Pawła po bokach, barokowymi z XVIII w. Organy 20-głosowe, wykonane w 1974 r. w firmie Włodzimierza Truszczyńskiego w Warszawie. Dwa dzwony odlane w 1962 r. w Odlewni dzwonów Felczyńskich w Przemyślu. Jeden o nazwie Jezus (960 kg), drugi bez nazwy (630 kg).

LITERATURA

Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
ks. Rzepa J, Kornecki M., Dzwony Diecezji Tarnowskiej, Kraków 2001
Pasternak P., Katalog organów w diecezji tarnowskiej, maszynopis
Strona internetowa: http://www.parafiabiadoliny.pl (dostęp 18.02.2017)