Otfinów, miejscowość w powiecie tarnowskim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Pierwsza wzmianka o parafii w Otfinowie pochodzi z 1326 r., prawdopodobnie powstała jako fundacja rycerska. W 1667 r. zbudowany został z drewna, pierwszy znany nam kościół w Otfinowie z fundacji Jerzego Sebastiana Lubomirskiego, hetmana wielkiego koronnego.  W 1909 r. rozpoczęto budowę nowej murowanej świątyni według projektu Jana Sas-Zubrzyckiego. Prace przy budowie trwały do 1914 r. a kierował nimi tarnowski architekt Augustyn Tarkowski. Już w 1915 r. w wyniku prowadzonych działań wojennych zniszczony został zarówno nowy kościół jak i stara, drewniana świątynia. Odbudowa kościoła prowadzona była w latach 1922-28, według planów Zubrzyckiego i z wykorzystaniem murów zburzonego kościoła, pracami jak poprzednio kierował Tarkowski. Konsekracji kościoła dokonał w 1936 r. bp tarnowski Franciszek Lisowski. W latach 1743-49 proboszczem tutejszej parafii był Adam Ignacy Komorowski późniejszy prymas.
ARCHITEKTURA. Neogotycki, murowany z cegły z użyciem kamienia, potynkowany. Trójnawowy, bazylikowy, z transeptem i prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy którym zakrystia. Przy korpusie nawowym od frontu dwie wieże. Kościół ozdobiony bogatym detalem architektonicznym. Fasada frontowa z dwiema wieżami jednakowej wysokości, czworobocznymi, nakrytymi ostrosłupowymi hełmami, otoczonymi czterema narożnymi wieżyczkami każdy. Wejście główne, ujęte ostrołukową arkadą z trójkątnym szczytem, a całość środkowej części fasady zwieńczona trójkątnym szczytem schodkowym. Ramiona transeptu zamknięte wielkimi ostrołukowymi oknami i zwieńczone trójkątnymi szczytami schodkowymi. Ściany zewnętrzne opięte przyporami. Dachy nad prezbiterium, transeptem i nawa główną dwuspadowe, nad nawami bocznymi pulpitowe. Na skrzyżowaniu naw neogotycka wieżyczka na sygnaturkę. Wnętrze nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym, w skrzyżowaniu nawy z transeptem sklepienie gwiaździste. Nawa główna otwarta do naw bocznych ostrołukowymi arkadami, również tęcza zamknięta łukiem ostrym. Polichromia figuralna i ornamentalna w tradycji malarstwa secesyjnego wykonana w latach 1952-53 przez Jakuba Beresia według projektu Juliana Krupy. Witraże z 1929 r., o bogatych kompozycjach figuralnych, wykonane w krakowskiej firmie Jana Kuciaka.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA głównie neogotyckie. Pięć ołtarzy neogotyckich wykonanych w latach 1928-30, w większości w zakładzie Tadeusza Prażucha w Niecieczy. Ołtarz główny z rzeźbami śś. Piotra i Pawła po bokach i obrazem Matki Boskiej Anielskiej malowanym przez Czesława Lenczowskiego w polu głównym. W ołtarzach bocznych obrazy MB Nieustającej Pomocy i św. Franciszka, malowane przez Jana Kumę w 1958 r. W pozostałych ołtarzach obrazy Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Józefa. Ambona i konfesjonały neogotyckie z lat 1925-28, wykonane przez Stanisława Budnego z Tarnowa. Organy wykonał w latach 1940-42 Zygmunt Kamiński z Warszawy. Ze starego kościoła przeniesiono krucyfiks barokowy z XVIII w. oraz dawną chrzcielnicę późnorenesansowa z ok. poł. XVII w., obecnie pełni rolę kropielnicy w przedsionku. Epitafia: ks. Piotra Podolskiego (zm. 1932), ks. Franciszka Wegla (zm. 1999), ks. Mieczysława Wajdy (zm. 2002). Tablica pamiątkowa poświęcona żołnierzom plutonu "Dzięcioły" z Armii Krajowej i z oddziału Batalionów Chłopskich.

Tekst umieszczony 31.08.2005

LITERATURA

Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. I, Województwo krakowskie,  z. 5, Powiat tarnowski, Warszawa 1953
Krupiński A., Zabytki urbanistyki i architektury województwa tarnowskiego, Kraków 1989
Stefański K., Jan Sas Zubrzycki i Andrzej Lenik - z pracowni architekta i rzeźbiarza, Wrocław 2004

Wirtualny spacer po wnętrzu kościoła: http://www.wirtualne.zabno.pl/