Zygmunt Kamiński, urodził się w 1894 r. w Płocku, zmarł w 1981 r. w Warszawie. Polski organmistrz. Zawodu uczył się w zakładzie szwagra, Michała Kutrzyka, który z kolei nauki pobierał w znanej firmie organmistrzowskiej braci Bloomberg. W 1919 r. w związku z chorobą Kutrzyka, Zygmunt przejmuje kierownictwo nad firmą a w 1923 r. staje się jej właścicielem. Do 1927 r. Zygmunt prowadzi działalność wspólnie z bratem Władysławem, z tego okresu pochodzą pierwsze organy wykonane do mazowieckich kościołów. Następnie podjął już samodzielną działalność zawodową. W krótkim czasie jego firma stała się jedną z najbardziej znaczących na terenie ówczesnej Polski. Oprócz budowy nowych organów zajmowała się remontami istniejących, a także wykonywała podzespoły na zamówienie innych organmistrzów. Od 1955 r. Zygmuntowi Kamińskiemu w pracy zaczęli pomagać jego dwaj synowie Zygmunt junior i Janusz, którzy z czasem mieli coraz większy udział w realizacji licznych zamówień. Po śmierci Zygmunta seniora w 1981 r. przejęli zakład i kontynuują jego działalność pod nazwą Firma organmistrzowska Kamińskich. W czasie wieloletniej działalności firmy powstało około 170 instrumentów i wiele zostało wyremontowanych. Sporo organów wykonanych w zakładzie Zygmunta Kamińskiego znajduje się w kościołach diecezji tarnowskiej, są to organy w Ołpinach (1944), Otfinowie (1940-42), Szalowej (1933), Szynwałdzie (1943-47), Trzcianie k. Bochni (1947), Turzy (1932) i Złotej (1976). Zakład przeprowadził również prace w katedrach w Gdańsku-Oliwie (1966-68) i Kamieniu Pomorskim (1963), gdzie odbudował organy po zniszczeniach wojennych, a także w katedrach w Kielcach, Koszalinie.

Wybrane realizacje zakładu Zygmunta Kamińskiego w latach 1927-81:

- Warszawa-Praga, kościół MB Loretańskiej (1931)
- Wrzos (pow. radomski), 15 głosów (1932)
- Turza, 15 głosów (1932)
- Kraczkowa, 15 głosów (1934)
- Szalowa, 12 głosów (1934)
- Czyżów Szlachecki (pow. sandomierski), 11 głosów (1940)
- Otfinów, 26 głosów (1940-42)
- Szynwałd, 21 głosów (1943-47)
- Białaczów (pow. opoczyński), 12 głosów (1944)
- Ołpiny, 15 głosów (1944)
- Gorlice, kościół Nawiedzenia NMP, 25 głosów (1947)
- Trzciana koło Bochni, 12 głosów (1947)
- Warszawa-Rembertów, kościół MB Zwycięskiej, 23 głosy (1948)
- Sanok, kościół Przemienienia Pańskiego, 35 głosów (1948)
- Międzyrzecz Podlaski, kościół św. Mikołaja, 27 głosów (1954)
- Drobin (pow. płocki), 16 głosów (1957)
- Góra Kalwaria, kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, 35 głosów (1960)
- Rzeszów, kościół św. Józefa, 28 głosów (1962)
- Warszawa, kościół św. Teresy, 30 głosów (1962)
- Szczecin, kościół NSPJ, 37 głosów (1965)
- Rzeszów, kościół śś. Wojciecha i Stanisława, 35 głosów (1966)
- Suwałki, kościół św. Aleksandra, 25 głosów (1967)
- Świlcza, 16 głosów (1967)
- Łęczyca, kościół bernardynów, 22 głosy (1968)
- Otwock, kościół św. Wincentego a Paulo (33 głosy, około 1969)
- Płock, kościół mariawitów, 14 głosów (1970)
- Jasło, kościół franciszkanów, 32 głosy (1973)
- Szczecin, Zamek Książąt Pomorskich, 37 głosów (1974)
- Warszawa, kościół św. Aleksandra, 35 głosów (1976)
- Złota, 10 głosów (1976)
- Warszawa, kościół św. Zbawiciela, 59 głosów (1978)
- Gdynia, kościół NSPJ, 102 głosy (1980)

Tekst umieszczony 28.04.2008, poprawiony 19.07.2015
Zdjęcia Zygmunta Kamińskiego oraz organów w Szynwałdzie i Trzcianie dostarczył Paweł Pasternak

LITERATURA

Erdman J. Organy - poradnik dla użytkowników, Warszawa 1989
Pasternak P., Katalog organów w diecezji tarnowskiej, maszynopis
Strona internetowa: http://www.kaminski-organy.pl/