drwal bogdanaBogdana Ligęza Drwal urodziła się w 30 sierpnia 1931 r. w Krakowie. Rodzice, Kazimierz Ligęza i Helena z d. Piechowicz, byli nauczycielami w Nowym Sączu. W latach 1950-1951 studiowała w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a w latach 1951-1956 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, na Wydziale Rzeźby, gdzie uzyskała dyplom w 1956 r. w pracowni prof. Jerzego Bandury. Przez ponad 25 lat pracowała wraz z mężem Anatolem (1929-1982), artystą rzeźbiarzem, wieloletnim profesorem w Liceum Sztuk Plastycznych w Tarnowie, absolwentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, uczniem prof. Xawerego Dunikowskiego. Lata 1956-1982 to okres ich wspólnej pracy artystycznej, w czasie której brali czynny udział w działalności wystawienniczej i społecznej Związku Polskich Artystów Plastyków. Bogdana Ligęza-Drwal przez rok pełniła funkcje prezesa oddziału tarnowskiego. Byli członkami zespołu twórców „Leliwa” w Tarnowie. Wspólnie wystawiali swoje prace na wielu ogólnopolskich i zagranicznych wystawach Związku Polskich Artystów Plastyków m.in.: w Veszprem  1960, Kecskemet - Kiskóros - Budapeszt 1974 (Węgry), Wystawa Medalierstwa Krakowskiego: Kraków–Chicago–Duseldorf-Sztokholm 1979-80, I Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, Poznań - Sofia - Praga 1977. Ważniejsze realizacje rzeźbiarskie wspólnie z mężem: pomnik Walki i Męczeństwa w Tarnowie 1966 r. (I nagroda w konkursie), pomniki Ofiar II Wojny Światowej na ziemi tarnowskiej (Skrzyszów, Wola Rzędzińska, Pogórska Wola), mozaiki i rzeźby w domu kultury „Zachęta” w Tarnowie. Prace artystów znajdują się w Muzeum Okręgowym w Tarnowie i Nowym Sączu oraz na Węgrzech. Bardzo ważnym kierunkiem pracy Bogdany Ligęzy-Drwal jest sztuka sakralna tworzona do wnętrz kościelnych. Początkowo wraz z mężem tworzą bardzo wymowny styl sztuki sakralnej i realizują wiele projektów głównie w kościołach ziemi tarnowskiej i nowosądeckiej, m. in. w Tarnowie: katedra (kaplica Chrystusa Frasobliwego, główne drzwi wejściowe, projekt krzyża na  elewację Domu Katechetycznego), kościół Najśw. Serca Pana Jezusa (Dobry Pasterz - płaskorzeźba i mozaika z brył szklanych na elewacji kościoła), kościół XX. Filipinów (rzeźby, mozaiki i droga krzyżowa), kościół Matki Bożej Fatimskiej (figura Matki Bożej Fatimskiej w ołtarzu głównym, św. Antoni, kropielnica i projekt chrzcielnicy, Chrystus upadający pod krzyżem przed kościołem), Dom Sióstr Józefitek (rzeźba  św. Józefa); w Szczepanowie (rzeźby kamienne w kaplicach w ogrodzeniu kościoła z lat 1965 - 1972); w Krynicy Zdrój kościół Wniebowzięcia Matki Bożej (ołtarz Matki Bożej Nieustającej Pomocy i ołtarze boczne św. Teresy i św. Antoniego oraz rzeźba św. Józefa Robotnika); Kraków kościół XX. Misjonarzy na Stradomiu (figura św. Antoniego). Po śmierci męża w 1982 r. pracuje nadal realizując własne projekty, które skierują jej dalszą twórczość na różnorodne możliwości jakie daje mozaika. Powstają m. in. realizacje: w Niepokalanowie w bazylice OO. Franciszkanów, dwie mozaiki tzw. „włoskie” (1. Ogłoszenie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP, 2. Kanonizacja O. Maksymiliana Kolbe), w Porębie  Wielkiej (Orkanowskiej) w kościele Matki Bożej Fatimskiej (mozaika marmurowa w ołtarzu głównym). Ponadto wykonuje wiele rzeźb w drewnie i w kamieniu (wapieniu pińczowskim) m.in.: w Szczurowej (figury świętych – św. Maksymiliana Kolbe, św. Karola Boromeusza, bł. Karoliny Kózka, bł. Teresy Ledóchowskiej na ogrodzeniu kościoła), Dąbrowie Tarnowskiej (figura Matki Bożej Fatimskiej przed kościołem). W latach 1982-1990 współpracuje z artystą rzeźbiarzem Stefanem Niedorezo. Wykonuje wówczas pomniki w brązie: 1983 r. generała Józefa Bema w Tarnowie, 1984 r. pomnik papieża Jana Pawła II w Złotej k. Czchowa. Nadal tworzy mozaiki kamienne np. w Niedomicach (św. Piotr i św. Paweł na elewacji kościoła) w Cmolasie (Przemienienie Pańskie) i mozaiki marmurowe w kościołach w Dąbrowie Tarnowskiej, Jurkowie k. Czchowa. W 1994 r. wykonała popiersie Jana Pawła II z brązu obecnie znajdujące się przed Katedrą Wojska Polskiego w Warszawie oraz we wszystkich kościołach garnizonowych w Polsce. Od roku 1993 współpracuje z artystą rzeźbiarzem Światosławem Karwatem. Wspólnie zaprojektowali i wykonali wystroje kilkunastu wnętrz kościelnych w diecezjach: tarnowskiej, krakowskiej, bielsko-żywieckiej, warszawskiej i siedleckiej, m. in. w kościołach: św. Jozafata w Warszawie, Matki Bożej Różańcowej w Krakowie, Matki Bożej Fatimskiej w Bielsku-Białej, Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Łapanowie, Matki Bożej Matki Kościoła w Łukowie, św. Stanisława w Andrychowie, Miłosierdzia Bożego w Tylmanowej, św. Józefa w Tarnowcu k. Tarnowa, Miłosierdzia Bożego w Woli Rzędzińskiej k. Tarnowa. Są autorami i wykonawcami pomnika Jana Pawła II na górze Leskowiec k. Wadowic oraz w Dąbrowie Tarnowskiej i Kamieńcu Podolskim na Ukrainie. Wykonali również wiele rzeźb w kamieniu i drewnie. Do swoich prac Bogdana Ligęza - Drwal wykorzystuje różne techniki rzeźbiarskie zarówno tradycyjne jak rzeźba w drewnie (lipowym, orzechowym, czereśniowym, dębowym), rzeźba w kamieniu (wapieniu pińczowskim), brązie, poprzez narzut cementowy, odlewy w sztucznym kamieniu po całe bogactwo technik mozaiki – dawniej szklanej i ceramicznej, obecnie z kamieni i płytek marmurowych.

Tekst umieszczony 23.11.2009

Serdecznie dziękuję pani Bogdanie Ligęzie Drwal, za napisanie tekstu i udostępnienie zdjęć swoich prac.

Prace Bogdany i Anatola Drwalów w kościele filipinów w Tarnowie